استفاده از نانولوله های کربنی پوشش داده شده در فرایند آزادسازی دارو در بدن

دانشمندان کره ای ادعا کرده اند که پوشش پلیمری نانو لوله های کربنی می تواند استفاده ی تازه ای در رهاسازی داروها داشته باشد.

سانگ یونگ جان (Sangyong Jon) و هم کارانش، پوشش پلیمری دوگانه ای (amphiphilic) را برای نانو لوله های کربنی (CNT) طراحی کرده اند که دارای بخش آب دوست و آب گریز است. بنابراین بهتر می توانند در آب و پلاسما حل شوند که خصوصیتی مهم برای کاربردهای آزادسازی دارو در بدن می باشد و به این ترکیبات امکان می دهد تا به مولکول های زیستی متصل گردند.

معلوم شده است که این نانو لوله های کربنی به خاطر جذب پرتوهای IR نزدیک، در از بین بردن سلول های سرطانی شرکت می کنند. هم چنین قادر هستند تا داروهای ضد سرطان را در سلول های ویژه ای رها سازند. با این وجود ورود این ترکیب ها در بدن  عوارضی را به دنبال دارد. نانو لوله های کربنی باید برای مدت زمان معقولی بدون تجمع و یا انسداد مویرگ ها در بدن باقی بمانند. افزون بر این، نباید پروتئین های ناخواسته را بر روی سطحشان جذب کنند و نیازمند گروه های عاملی برای حمل زیست مولکول ها می باشند.

پلیمر های ساخته شده دارای سه قسمت است: یک بخش آب گریز که می تواند به سطح نانو لوله های کربنی محکم شود و یک بخش آب دوست پلی اتیلن گلیکول که مانع جذب پروتئین های ناخواسته می شود و اسید کربوکسیلیک که می تواند داروها را برای انتقال به بدن جمع آوری کند.

سمیت مربوط به نانو لوله های کربنی، چالش اصلی دیگری برای کاربردهای دارویی این ترکیب ها در آینده می باشد. اما پوشش های جدید این مشکل را با افزایش سازگاری نانو لوله ها کاهش داده اند. دانشمندان امیدوارند پوشش نانو لوله های کربنی بتواند در درمان بیماری هایی نظیر سرطان به کار گرفته شود. بیشتر بدانید.